10182018پنج شنبه
Last updateشنبه, 06 می 3882 2pm
کد خبر: ۹۷۰۱۲۵3139

گفت و گو با عباس کرم الهی به بهانه ی روز جهانی تئاتر

مرضیه رضایی ـ خبرنگار شوش نیوز

به بهانه ی نکوداشت روز جهانی تئاتر که قرار است ساعت 18 روز شنبه 25 فروردین 1397 در سالن اصلی تالار نیایش برگزار شود فرصتی دست داد تا با یکی از پیشکسوتان تئاتر شهرستان شوش پیرامون مسائل و مشکلات تئاتر گفت و گویداشته باشیم که حاصل آن در زیر آمده است .

شوش نیوز :

به عنوان مقدمه اگر صحبتی دارید ضمن معرفی خود مطرح نمایید ؟

*به نام آن که جمیل است و دوستدار جمال ؛ ضمن عرض تشکر از شما که تدارک این گفت و گو را ترتیب دادید تا یک روز قبل از نکوداشت روز جهانی تئاتر ؛ گذری به تاریخچه ی تئاتر شوش داشته باشم ، عباس کرم الهی هستم که در چهار حوزه ی « ورزش ، هنرهای نمایشی ، روزنامه نگاری و عکاسی » سال هاست به این دیار خدمت می کنم و در هر حوزه ای فعالیت داشته ام شاگردانی  معرفی کرده ام که در حال حاضر هر کدام حرفی برای گفتن دارند که در لا به لای این گفت و گو به چند نفر از آنها اشاره خواهم نمود .

وی افزود : اما تئاتر شوش  قبل از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و در سال 1346 با هنرنمایی « زنده یاد حمید مهر آرا و ، سید جلال حسینی و یکی دو نفر دیگر » آغاز شد اما چون شوش سالنی برای اجرای عمومی نداشت ، این فعالیت ها معمولا یا در تنها سینمای شوش که اکنون به سالن ورزشی شهید بهشتی تغییر کاربری داده و یا با ایجاد سن سیار در معرض دید عموم آن هم به صورت رایگان اجرا می شد .


تا این که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید ، زنده یادحمید مهرآرا چون فرهنگی بود و برای ادامه ی خدمت به تهران منتقل گردید ، فعالیت هنری خود را در پایتخت ابتدا با تئاتر و سپس با بازی در سریال های تلویزیونی و فیلم های سینمایی ادامه داد تا این که به علت مبتلا شدن به بیماری دیابت ابتدا هر دو پا را از دست داد و نهایتا به رحمت خدا رفت و پیکر پاکش در قطعه ی هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد ؛ سید جلال حسینی در جستجوی علاقه مندان به بازیگری تئاتر بود اما چون جنگ تحمیلی عراق علیه ایران آغاز شد و شوش به خاطر این که در تیررس مستقیم گلوله های « توپ ، خمپاره و تانک های » دشمن بعثی بود خالی از سکنه گردید و شهروندان یا به شهرک های دزفول نظیر « شهید محمد منتظری ، مباندورد(ساسان) ، دزآباد (خسرو) و... و یا منطقه ی صنعتی هفت تپه هجرت نمودند و یا به شهرهای دورتر نظیر « خرم آباد ، درود ، بروجرد ، اصفهان  ، کرج و شیراز » رفتند .

عباس کرم الهی مدیر گروه تئاتر اندیشه سپس به فعالیت تئاتر در شهرستان شوش بعد از عملیات ظفرمند فتح المبین اشاره کرد و گفت : عملیات ظفرمند فتح المبین ، در ساعت سی دقیقه بامداد روز دوشنبه ۲ فروردین ۱۳۶۱با رمز یا زهرا (س)در جبهه جنوبی در منطقه غرب شوش با وسعت حدود ۲۵۰۰ کیلومتر مربع انجام شد. و شوش و دیگر مناطق از تیررس  گلوله های بعثیون رها شود و مردم ولایتمدار این دیار به خانه و کاشانه ی خود باز گشتند ، حدود دو سال مردم به بازسازی خرابی های ناشی از جنگ مشغول بودند و از سال 1364 ؛ زمانی که اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی در کنار موزه ی فعلی مستقر بود مجددا چراغ تئاتر شوش روشن شد و « سید جلال حسینی ، عبدالحسین رسته خاک ، عظیم سلیمی خواه ، عبدالمحمد علیزاده و زنده یاد غلامعلی پورطالب » در شوش و « حسین یلالی ، منوچهر قلاوند ، عبدالامیر لالوند ، علیمحد طولابی ، محمدرضا ناصری ، علیرضا ریماز ، زنده یاد مهرداد براتی ، فرهاد حسین پور ، ولی نوذری ، خضیر عموری ، محمد دیناروند ، عبدالجبار مظفری ، ماهزاده امیری ، مریم بهرمان ، سارا بابادی ، نداگله و... » در منطقه صنعتی هفت تپه  ، زیر نظر دو شرکت « کشت و صنعت  هفت تپه و گروه صنایع کاغذپارس » فعالیت خود را آغاز نمودند .اما چون به مرور شرکت های نامبرده به بخش خصوصی واگذار شدند ، حسین یلالی گروه خود را به نام « مهتاب» جهت ا دامه ی فعالیت به شوش انتقال داد و گروهی که زیر کاغذپارس فعالیت داشت منحل گردید .


شوش نیوز :

در این تاریخچه به نام خود اشاره نکردید و با توجه به این که یکی از پیشکسوتان تئاتر این دیار هستید ، دلیل خاصی دارد ؟

*وقتی که روز به روز شهر شوش بیشتر مورد اصابت گلوله های بعثی قرار می گرفت من به اتفاق مادر و پدرم حدود یک ماه در شوش مانده بودیم تا این که  عمویم از خرم آباد به سراغ ما آمد ، اما چون مرحوم پدرم در گروه صنایع کاغذپارس شاغل بود برایش مقدور نبود که با ما به خرم آباد بیاید ، لذا من و مادرم به همراه عمویم با هزار سختی خود را به خرم آباد رساندیم و پدرم تا زمانی که خانه یمان  مورد اصابت گلوله های خمپاره قرارنگرفته بود در شوش باقی ماند و بعد از آن به شهرک خسرو « امام خمینی(ره) و دزآب امروزی نزد خانواده ی خاله ام رفت و از همانجا به محل کار خود تردد می کرد ، من تحصیل خود را در خرم آباد و در کلاس دوم راهنمایی در مدرسه دکتر ابوالحسن خانعلی ادامه داده و در همان سال یعنی 1360 مورد توجه مربی پرورشی قرار گرفته و به عنوان بازیگر در نمایش قلعه ی حیوانات در نقش روباه به کارگردانی حسین امرایی دعوت شده و رسما کار تئاتر خود را آغاز نمودم ؛ در همان سال در جشنواره ی تئاتر دانش آموزی استان لرستان در مقطع راهنمایی به عنوان بازیگر نقش دوم مرد معرفی شدم ، فعالیتم ادامه داشت تا این که به شوش بازگشتم ولی چون  از فعالیت تئاتر در شوش اطلاعی نداشتم با واحد فرهنگی ناحیه سپاه شهرستان شوش  فعالیت هنری خود را ادامه  دادم.

وی افزود : در شهرستان شوشتر زیر نظر کارگردانانی نظیر « زنده یاد عبدالکاظم طرفی نژاد که از جنگ زده گان شهرستان آبادان بود و همچنین  عبدالامیر غیاثی و یونس فریسات از سپاهیان شوشتر در نمایش های « سلمان فارسی ، نوشته ی ناصر غضنفری به کارگردانی عبدالامیر غیاثی ، یادیاران دیده ی گریان ، نماز رمز موفقیت به کارگردانی زنده یاد عبدالکاظم طرفی نژاد و باقی السلطنه نوشته ی عبدالرضا حیاتی  به کارگردانی یونس فریسات » بازی کرده و یک روز که به زیارت آستان مقدس حضرت دانیال نبی (ع) رفتم رو به روی حرم تابلوی اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان شوش را دیدم  ، به طبقه ی دوم این ساختمان استیجاری رفته و با حجت الله کایدخورده آشنا شده و ایشان مرا به سید جلال حسینی معرفی نمود ، آن زمان رئیس اداره حجت الاسلام راوش بود و من به صورت مستمر فعالیت خود را در شهر شوش تا به امروز ادامه داده ام .


شوش نیوز :

فقط در بخش بازیگری فعالیت داشته ای ؟

*خیر من وقتی که از شوشتر به شوش آمده بودم ؛ « نمایش های کوتاه « فضولباشی ، کنفرانس ، شریک دزد و رفیق غافله » را نوشته بودم که این سه نمایش به کارگردانی سید جلال حسینی در سالن سینما سابق اجرای عمومی شدند و به دنبال آن نمایش های زیادی را تاکنون نوشته ام و البته کارگردانی خود را با یکی از نمایش های خودم به نام « امید » با ژانر دفاع مقدس ، در سالن نمازخانه ی جهاد سازندگی آغاز نمود . و در واقع « نمایشنامه نویس ، کارگردان ، بازیگر» و چون عضو هیئت بازخوانی و بازبینی اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز می باشد به عنوان « منتقد» در خدمت تئاتر شوش هستم .

شوش نیوز:

از تشکیل انجمن نمایش در شهرستان شوش بگویید و اگر در این راستا خاطره ای هم دارید عنوان نمایید ؟

*سال 1368 بعد از اجرای چند نمایش از سید جلال حسینی نظیر « چیزی مثل کیمیا ، بازگشت از قلمرو شیطان  و... » و چند نمایش طنز» ، طبق مأموریتی که عبدالرحیم فضیلت پور به من داد جهت آشنایی با کارهای جشنواره ای به عنوان نماینده ی تئاتر شوش به جشنواره ی استانی رفته و در هتل نادری مستقر شدم ، وقتی که در حال صرف ناهار بودم ، سمت راست من « محسن کوشایی و ارمغان بهداروند از شهرستان اندیمشک » ، سمت چپ من عبدالمحمد نعناکار و محمدحسین طهماسبی از شهرستان دزفول و مقابل من زنده یاد بهمن عیوق » نشسته بودند ؛ محسن پوشایی از من پرسید : فاصله بین اندیمشک و دزفول با شهرک سلمان فارسی بیشتر است یا شوش تا شهرک سلمان فارسی ؟ با لبخندی که بر روی لبانم نقش بسته بود گفتم : شهرک سلمان با شوش فقط 3کیلومتر فاصله داره در حالی که تا دزفول 43 و تا دزفول حدود 30 کیلومتر فاصله داره . گفت : گلی به جمالت ؛ چطور ما از اندیمشک و تئاترهای دزفول به شهرک سلمان می روند و وی را برای تقویت تئاتر این دو شهر دعوت می کنند اما شوش اینکار را انجام نمی دهد ؟ گفتم : اصلا من تا کنون بهمن عیوق را ندیده ام و اگر در جمع ما هم حضور داشته باشد ولی را نمی شناسم ؛ زنده یاد استاد بهمن عیوق وقتی به صداقت و بی شیله پیله بودن گفته های من پی برد ، گفت : من بهمن عیوق هستم ، این شد که هماهنگی های لازم را با ایشان به عمل آورده و با دست پر به شوش بازگشتم و اولسین دیدار بین ایشان و عبدالرحیم فضیلت پور را تدارک دیدم .

بعد از این دیدار عیوق به من گفت : « شوش چند نفر تئاتری دارد ؟ » گفتم : به جز خودم ، « سید جلال حسینی ، عبدالحسین رسته خاک ، عظیم و یعقوب سلیمی خواه(سلیمی نژاد) ؛ عبدالمحمد علیزاده و زنده یاد غلامعلی پورطالب » تئاتری های شوش هستند  که بعد « طعیمه(سعید ) چنانی ، سید موسی موسوی جزایری ، علی محمد علیزاده ، عبدالرضا دیناروند ، موسی منصوری و زنده یاد منصور بالویی» هم به این جمع اضافه شدند .

استاد بهمن عیوق  اولین گامی که برای تئاتر شوش برداشت ،  نوشتن یک نمایشنامه ی بومی محلی بود ، چون متوجه شده بود که  بازیگران محوری شهرستان شوش به گویش لری تسلط دارند به نوشتن نمایشنامه « مردازما» برگرفته از باورهای ایلات استان لرستان و شهرستان های شمالی استان خوزستان  دست برد و در روز ۲۶ مرداد ۱۳۶۹ هم زمان با بازگشت اولین گروه آزادگان ایرانی که پس از سال‌ها اسارت در زندان‌های رژیم بعث عراق به سر می بردند ، این نمایش را در سالن امور تربیتی اجرا نمود .

دومین اقدامی که با حضور زنده یاد بهمن عیوق در تئاتر شوش صورت گرفت تأسیس شعبه ی انجمن نمایش بود که در همین راستا یک روز زمستانی ، عبدالحسین رسته خاک کلید دفتر انجمن را با خود به خانه برده بود ، استاد عیوق به من گفت : برای فردا صبح کلید را نیاز دارم ؛ هوا هم بارانی بود و همه مه غلیظی منطقه را در برگرفته بود ، تنها راه ارتباطی با عمله ی سیف« روستای شهید دانش» همین جاده ی ترانزیت بود ، من هم یک دوچرخه فونیکس 22 داشتم و با عشق و علاقه و تعهد اخلاقی که به تئاتر داشتم در آن هوای ناچار رکاب زنان جاده را پیمودم کهه لحظه ای خود و دوچرخه ام را روی خط وسط جاده دیدم ، نزدیک بود یک کامیون مرا زیر بگیرد که بخیر گذشت ، به جاده ی روستا رسیدم ، آن موقع آسفالت نبود و در آن بارندگی شدید  بعد از ده متری که جلو رفتم گلی که لای چرخ ها رفته بود ، دوچرخه را از حرکت انداخت و ناچارا دوچرخه را روی دوش گرفته و تا خانه ی رسته خاک پیاده روی کردم ، کلید را گرفتی و باز همین راه گل آلود را تا کنار جاده ی ترانزیت پیاده روی نمودم ، وقتی که به خانه رسیدم بلافاصله به حمام رفته هر چند که دچار سرماخوردگی شدم اما چون عشق به کار بود نه خستگی را احساس نمودم و نه سرماخوردگی توانست مرا از پا دربیارد .

سرانجام اولین مجمع عمومی انتخابات انجمن نمایش در تاریخ 29 خرداد 1370  برگزار شد  و تئاتری های شوش و هفت تپه دور هم جمع شدند و « استاد بهمن عیوق  ـ سید جلال حسینی ، من (عباس کرم الهی) ، محمدرضا ناصری و شهناز دانش » به عنوان عضو اصلی و عبدالحسین رسته خاک و زنده یاد غلامعلی پورطالب به عنوان عضو علی البدل انتخاب شدند اما پس از گذشت 24 ساعت شهناز دانش انصراف داد و عبدالحسین رسته خاک جایگزین وی شد و احکام این گروه در تاریخ 19 مرداد 1370 به امضای محسن قرائی رئیس انجمن نمایش کشور وصول گردید . در این دوره ، بهمن عیوق (رئیس) ، سید جلال حسینی(نایب رئیس) ، عباس کرم الهی(خزانه دار) ، محمدرضا ناصری کریموند (منشی) و عبدالحسین رسته خاک(عضو ثابت) بودیم . و بالاخره سومین گام استادبهمن عیوق برای تئاتر شهرستان شوش حضور در سومین  جشنواره ی تئاتر استان های کشور(خوزستان) به میزبانی شهرستان اهواز بود .

بهمن عیوق به من گفت : آیا این توان را داری که به جز تئاتری های موجود ، تعداد  را به حداقل 30 نفر برسانی تا یک نمایش با 30 بازیگر را بنویسم ؟ در پاسخ گفتم : شما بنویس من قول می دهم که تعداد بازیگران را از رقم 30 نفر بالاتر ببرم ؛ این را به این دلیل گفتم که مهندس ستار اکبرزاده فرماندار وقت شهرستان شوش مثل کوه پشت تئاتر و تئاتری های شوش را داشت و چون شاغل در گروه صنایع کاغذپارس بودم با نصب یک فراخوان « سید اسحق مجتبایی ، اسد هاشم زاده(سگوند ، سید حمید شرف آبادی ، عبدالامیر هوری ، علیشاه چشم خاور ، موسی منصوری، یارالله جنگ(اسماعیلی فر) ، عبدالجبار مظفری ، علیرضا کروپی مالمیری ، ماهزاده امیری ، مریم بهرمان ، فاطمه تمیمی ، قسمه مرداوی  و..... » را به تئاتر  دعوت کردم ، کسانی که تاکنون هیچ علاقه ای به بازیگری نداشتند ، استاد عیوق وقتی که با خیل عظیم بازیگران مواجه شد روی مرا بوسید و بتا روحیه ی مضاعف  نمایش دیده باد دشت شقایق را راهی جشنواره نمود ، علی علیزاده از اندیمشک نیز به جمع ما اضافه شد .

شوش نیوز :

به جشنواره اشاره کردید ، آیا در دهه ی 70 به دیگر جشنواره ها هم به شخصه رفته ای ؟

*بله ، علاوه بر جشنواره ی سوم استان خوزستان که عنوان دستیار کارگردان و بازیگر در نمایش دیده بان دشت شقایق بودم ،در جشنواره های ادبی هنری روستا(تهران) ، کارگری کشور(تبریز و اصفهان) ، فجر(تهران) ، جشنواره های چهارم ،  پنجم ، هشتم و نهم استان خوزستان و لاله های سرخ اندیمشک در اولین و دومین دوره به عنوان بازیگر حضور داشته ام .

شوش نیوز :

بعداز استاد بهمن عیوق ، شوش به جشنواره های استانی راه یافت ؟

*بله راه یافت  یک بار در بخش مسابقه با نمایش مردآزما به کارگردانی عبدالحسین رسته خاک در شهرستان ماهشهر ولی بعد از آن فقط  به عنوان مهمان در جشنواره ای که شهرستان مسجدسلیمان میزبان بود با نمایش کوله بار به کارگردانی سید جلال حسینی حضور یافت و در سال های اخیر دوبار در بخش مهمان در جشنواره ی ملی لاله های سرخ اندیمشک به اجرای نمایش پرداخت ، اما در بخش تعزیه  شوش در سطح کشور حرف برای گفتن دارد به طوری که میزبانی همایش  تعزیه ی کشوری سال گذشته در شوش برگزار شد .

شوش نیوز:

آیا تاکنون رئیس انجمن نمایش هم بوده ای ؟

*بله در دوره های « دوم ، سوم ، چهارم و هفتم » به عنوان رئیس انجمن به تئاتر شوش خدمت داشته ام و در دوره ای که دکتر محمد جوروند رئیس اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان شوش بود ، دو گام مهم برداشته شد ، یکی آغاز دوره های نمایشنامه خوانی که هر ماه به عهده ی یکی از کارگردانان بود و تا جایی که به یاد دارم دوره سی اول ایمان دیناروند ، دوره ی دوم من و دوره ی سوم توسط خانم زهرا رضایی برگزار شد . و دومین گام برگزاری اولین جشنواره ی داخلی شهرستان شوش در محوطه ی اداره بود و به مدت پنج شب نمایش های « بادبانها به کارگردانی غلامرضا پورطالب ، پنجره ای بر بادها به کارگردانی سید جلال حسینی ، خرس به کارگردانی عبدالحسین رسته خاک ، حکایت همچنان باقیست به کارگردانی من(عباس کرم الهی) و معلم آینه ی زمان به کارگردانی قاسم حاصلی » اجرا گردید .

شوش نیوز :

عمده ترین مشکلات فعلی تئاتر شوش در در چه بخش هایی می بینید ؟

*امیدوارم تئاتری های شوش از  سفره ی دلی که می خواهم باز کنم و از مشکلات تئاتر شوش بگویم رنجیده خاطر نشوند ، البته هر« نمایشنامه نویس ، کارگردان ، بازیگر و حتی عوامل اجرایی » قبل از این که پا روی سن بگذارند می بایست روحیه ی انتقادپذیری را در خود تقویت کنند چون تا انتقادپذیر نباشیم  به هیچ عنوان نمی توانیم به یکدلی و صمیمیت برسیم و از طرفی از نظر کیفی و فنی قادر به ترمیم ضعف های خود و تبدیل آنها به  نقاط قوت نخواهیم بود  ، این گفته شاید  مقدمه ی خوبی باشد برای رسیدن به  اولین مشکل تئاتر شوش و آن هم چند دستگی بودن تئاتری های شوش است.

دومین معضل منیت و یا غرور کاذب است که گریبانگیر خیلی از تئاتری ها شده است ، در حالی که اگر از همه برتر و بهتر هم باشیم ، نغوذبلله از خدا که بالاتر یا در حد پروردپگار که نیستیم ، اوست که تنها کامل است و بی نیاز و ما اگر می خواهیم از غافله عقب نمانیم باید مطالعه و حضور در کلاس های آموزشی را عیب و عار برای خود ندانیم .

آمار بالای گرروه های نمایشی  و در مقابل آمار پاییبن سالن های نمایش یکی دیگر از  مشکلات شهرستان شوش است ؛ در حال حاضر گروه های « اندیشه ، سایه سار ، بچه های ایرونی ، مهتاب ، آپادانا ، سنتی ، جنت الحسین(ع) و صوت الغریب » که دارای پروانه رسمی هستند ؛ هیچ اولویتی با گروه های « خاکریز ، بیت الاحزان ، مدافعان حرم ، شمس الشموس و قهقهه » از نظر استفاده از سالن  ندارند ؛ در حالی که در اساسنامه ی ثبت شده ی گروه ها آمده است که اولویت با گروه های ثبت شده است . از طرفی تنها سالن اصلی تالار نیایش که به بخش خصوصی واگذار شده اگر گروهی  اسپانسر قوی نداشته باشد  قادر به استفاده تاز این سالن نیست و در حال حاضر  تئاتر شوش یک پلاتوی سید جلال حسینی و اگر پلاتوی شهید احمد حیاری هم  طبق قولی که داده شده به موقع آمده شود ، فقط این دو پلاتو را برای اجرا در اختیار  دارد ، آیا با احتساب 12 گروه رسمی و غیر رسمی »  نوبت به همه ی گروه ها می رسد که حداقل یک تولید نمایش در طول سال داشته باشند ؟

بی تعهدی اعضای هسته ی مرکزی و اعضای پیوسته به گروه های خود یکی دیگر از مشکلاتی است که سرپرستان و کارگردانان با آن دست و پنجه نرم می کنند ؛ هسته های مرکزی گروه های ثبت شده ی شهرستان شوش 7 یا پنج نفره هستند و اگر  همین تعداد پایبند گروه های خود باشند قطعا کارها از نظر کیفی قوی تر به روی سن می روند در حالی که در شهرستان شوش مشاهده می شود اعضای هسته ی مرکزی برخی از گروه ها  یا به صورتا مستقل گروه تشکیل داده اند و یا با سایر گروه ها همکاری می کنند  ؛ از طرفی برخی از اعضای پیوسته در حالی که نامشان در گروهی دیگر ثبت شده اما فعالیت خود را با دیگر گروه ها انجام می دهند و از همه مهم تر برخی از بازیگران تازه کار  که یک کارگردان با هزار خون دلی آنها را به تئاتر جذب می کنند همسین که یک کار را انجام دادند بدون حتی رخصت گرفتن در حالی که می دانند گروه های قبلی به وجود آنها نیاز دارد  دعوت به بازی در دیگر کارها را تقبل می کنند و به گروه خود پشت می کنند .

شوش نیوز :

به عنوان آخرین سئول ، تاکنون چه شاگردهایی داشته ای که در بخش تئاتر موفق بوده یا هستند ؟

*«ایمان دیناروند بازیگر نمایش امید که در حال حاضر یکی از نمایشنامه نویسان برتر استانی و کشوری است ؛ محمود بالویی بازیگر نمایش دام در جشنواره ی تئاتر شاهد که هم اکنون هم مسئول کانون بسیج هنرمندان شوش است و هم یکی از کارگردانان و بازیگران قدر به شمار می آید ، وهاب بالیده افکتور نمایش امید که در حال حاضر در سریال های بخش عربی سیمای خوزستان فعال است ، بردیا آریانفر بازیگر نمایش محبس که هم اکنون سرپرست گروه ثبت شده ی بچه های ایرونی و یکی از بازیگران و کارگردانان توانمند شوش در بخش های دفاع مقدس و کودک می باشد ، رضا طاهری بازیگر نمایش به خورشید بگو ، رئیس دو دوره ی انجمن هنرهای نمایشی ، مؤسس گروه تئاتر سنتی و یکی از نمایشنامه نویسان و کاکارگردانان مطرح شوش ،  ناجی عباسی نیا بازیگر نمایش حکایت همچنان باقیست که در حال حاضر سرپرست گروه تئاتر صوت الغریب و یکی از شمرخوانان موفق شهرستان شوش است ، مصطفی کرمی یکی از کارگردانان و بازیگران طنز شهرستان شوش ، حسین مانعی ، عبدالله شیری، مسعود کرم الهی ،  و......... »

شوش نیوز :

آیا تئاتر شوش به انقلاب و نظام شهیدی تقدیم کرده است و علاوه بر آن بگویید که  از ابتدا تا به امروز تئاتر شوش چند نفر را از دست داده است ؟

*شهید علی آلیگرد کارگردان و بازیگر ، شهید حشمت محمود صالحی بازیگر و شهید مرتضی معتمد سگوند به عنوان بازیگر ؛ سه شهیدی هستند که در نمایش « آدم ها بر می گردند » به هنرنمایی پرداختند و علاوه بر آن زنده یاد شمسعلی داودی و زنده یاد استاد حسن دیناروند (نوازنده ی سرنا) ، زنده یاد بهمن عیوق ، زنده یاد حمید مهرآرا  ؛ زنده یاد مهرداد براتی ، زنده یاد علی سیفی ، زنده یاد منصور بالویی ، زنده یاد خداکرم سگوند ، زنده یاد غلامعلی پورطالب ، زنده یاد جعفر طالبی ، زنده یاد ملا عبدالحسین نعیمه ، زنده یاد غلامحسین شیرک ، زنده یاد حیدر عبدالهی ، زنده یاد علی ظهرابی و زنده یاد سید علی موسوی »  عزیزانی هستند که سال ها به عنوان بازیگر و عوامل اجرایی در اختیار تئاتر شوش بودند و اکنون بین ما نیستند و انتظار دارم در مراسم نکوداشت روز جهانی تئاتر شوش یاد این عزیزان گرامی داشته شود .

شوش نیوز

در پایان اگر حرف ناگفته ای دارید عنوان نمایید ؟

*ابتدا از شما خبرنگار تلاشگر  که تا پاسی از شب این گفت و گو را انجام دادید قدردانی می کنم و سپس روز جهانی تئاتر را به تمام تئاتری های شوش  تبریک می گویم و امیدوازرم روزی را شاهد باشیم که یکدلی و صمیمیت بین تئاتری های شوش برقرار شود ، آیا تا عمر دارم این روز را خواهم دید ؟

Bingo sites http://gbetting.co.uk/bingo with sign up bonuses

کلیه حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری و تحلیلی شوش نیوز می باشد. تهیه و طراحی : 0171 هاست